Butelka lejdejska
Butelka lejdejskaSłuży ona do gromadzenia ładunku elektrycznego i była pierwszym kondensatorem. Jest zbudowana ze szkła, której obie powierzchnie, czyli zewnętrzna i wewnętrzna pokryte są odizolowanymi warstwami metali. Warstwy te są okładkami kondensatora, zaś szkło butelki jest izolatorem. Są dwie wersje tej butelki. Jedna jest w wersji Kleista, a druga w wersji van Musschenbroek’a. Prace z butelką prowadził też jeszcze Daniel Gralach oraz ksiądz Nollet. Duże znaczenie dla rozwoju badań nad elektrycznością miały prace Benjamina Franklina, który złapał prąd do butelki z błyskawicy.